نخستين جوانه‌هاى شعر به صورت ابتدايى بر شاخسار درخت زندگىام روييد ، تا در سال‌هاى دبيرستان حسّ كردم از اين دريچه مىتوانم به جهان هستى بنگرم و آنچه را كه در وجودم به گونه‌اى حس و شور عاطفه شكل گرفت ، با كمك الفاظ در قالب مرسوم بيان كنم و آثار اوّليه‌ام بدين‌گونه شكل گرفت . » طبايى پس از پايان تحصيلات با مطبوعات تهران و همگامى با شاعران و اديبان ، زادگاه خود آثارش را در معرض قضاوت و ديد آنان قرار داد و نخستين شعر او در سال 1337 در چهارده‌سالگى در يكى از صفحات ادبى مجلّه‌اى در تهران چاپ و منتشر شد و ازآن‌پس آثار او يكى بعد از ديگرى در صفحات ادبى مجلّه‌هاى مركز به چاپ رسيد . طبايى نخستين مجموعهء شعرش با عنوان « جوانه‌هاى پاييز » دربرگيرندهء شعرهاى سال‌هاى 37 تا 44 از سوى مطبوعات مورد ارزشيابى قرار گرفت و بعد از زمانى كوتاه ناياب شد . طبايى كه در تهران اقامت داشت ، به زودى مسئوليّت ادارهء صفحات ادبى يكى از مجلّه‌هاى پرخواننده را به عهده گرفت و با روش دلسوزانه شاعران جوانى را كه به وادى سرايش شعر مىآمدند ، استقبال مىكرد و راه را به آنان مىنمود و بر نارسايىها انگشت مىگذاشت و آثار پرارج را مىستود . طبايى دوّمين مجموعهء شعر خود را به نام « از نهايت شب » در سال 1351 طبع و نشر كرد و در سال 1360 سومين مجموعهء شعرش به نام « خورشيد آن‌سوى ديوار » منتشر شد كه مورد توجّه قرار گرفت . وى در عين حال براى مفاهيم شعر خود از قالب‌هاى كهن فارسى به قالب‌هاى آزادتر روى آورد و اينك پس از تجربه‌هاى زياد از همان قالب‌ها كه جلوه‌گاه كمال شعر و ادب و عرفان فارسى است ، سود مىجويد و بعضى از آثار او مانند « شعرى براى زمين » و « حماسه‌اى براى قارّهء سياه » با ترجمه‌هاى متعدّد به زبان‌هاى ديگر مورد اقبال قرار گرفته‌اند .